میراثی از جنس نبض دوباره زندگی؛ به مناسبت روز پدر و مقام مرد

درود بر روح بلند پدران و مردان آسمانی؛

همان‌هایی که نامشان در شناسنامه‌ی این خاک با واژه‌ی «ایثار» گره خورده است تا با نبودنشان هم شناسنامه‌هایشان هرگز باطل نشود. مردانی که وقتی تقدیر، رفتنشان را امضا کرد، آن‌ها ماندن را به شکلی دیگر برگزیدند. پدرانی که امروز اگرچه آغوششان گرمای همیشگی را ندارد، اما قلبشان در سینه‌ای دیگر می‌تپد، چشمانشان از دریچه‌ای دیگر به جهان می‌نگرد و در کالبد انسان‌هایی که نمی‌شناختند، جاری شده‌اند.

شما ثابت کردید که «پدر و مرد بودن» تنها به معنای حضور فیزیکی نیست؛ پدر و مرد بودن یعنی کسانی که حتی در نبودنشان هم، زندگی می‌بخشند و سایه‌ی امنیت و امید را بر سرِ دردمندان می‌گسترانند. شما قهرمانانی هستید که مدال شجاعتتان، تپش‌های مکرر زندگی در تنِ دیگران است.

و از سویی دیگر درود بر پدران و مردانی که «رضایت به اهدای اعضای جگرگوشه‌هایشان» دادند؛

خطاب به شما که در هولناک‌ترین طوفانِ غم، وقتی کوه صبرتان به لرزه درآمده بود، دست از بخشندگی نکشیدید. پدرانی و مردانی که در میان هق‌هق گریه‌ها و در آستانه‌ی وداعی تلخ، با خودکار و قلمی که از اشک خیس بود، برگه‌ی «رضایت به اهدای اعضا بعد از تایید مرگ مغزی» عزیزشان را امضا کردند.

تصمیم شما، فراتر از یک انتخاب انسانی، یک شکوه الهی بود. شما در لحظه‌ای که عزیزترین پاره‌ی تنتان را به خاک می‌سپردید، بذر زندگی را در دلِ خانواده‌های ناامید دیگری کاشتید. روز پدر و مرد بر شما مبارک که با گذشتن از «منِ» خود، معنای واقعیِ «مردانگی» و «صلابت» را به کمال رساندید.

امروز، خانه‌ی هر گیرنده‌ی عضوی که دمش گرم است با میراث بزرگ شما، خانه‌ی شماست.

روزتان مبارک، ای بخشندگانِ زندگی؛

نامتان تا ابد در تپش‌های این شهر، زنده و جاری باد.

شبکه فراهم آوری اعضا و نسوج پیوندی دانشگاه علوم پزشکی تهران